Saturday, January 31, 2009

ေအာင္ျမင္မႈ

ခႏၶာကိုယ္ႀကီးနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ကို အမွီျပဳၿပီး ရရွိလာတဲ့ ဂုဏ္တရားဟာ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ဖို႔ အင္မတန္ အလွမ္းကြာေ၀းပါ ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးဆိုတာ မၾကာခင္ ကာလအပိုင္းအျခားေလး တစ္ခုမွာ ေသဆုံးပ်က္စီး သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂုဏ္ဆိုတာကေတာ့ ကမၻာတည္ေနသေရြ႕ ပ်က္စီးေပ်ာက္ဆုံး မသြားႏိုင္ပါဘူး။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဒါဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္စစ္စစ္ပါ။

ဂုဏ္ဆိုတာ ေကာင္းတဲ့ဂုဏ္+ဆိုးတဲ့ဂုဏ္၊ ျဖဴတဲ့ဂုဏ္+မည္းတဲ့ဂုဏ္ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြနဲ႔ ဒြန္တဲြေနတာပါလား။
ေကာင္းတဲ့ဂုဏ္နဲ႔ ထင္ေပၚေက်ာ္ေစာေနၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကေတာ့ မင္းကြန္းဆရာေတာ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ မာသာထရီဇာစတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ျဖစ္ၿပီး ဆိုးတဲ့ဂုဏ္နဲ႔ ထင္ေပၚေနၾကသူေတြကေတာ့ ဟစ္တလာ၊ ေဒ၀ဒတ္၊ ဂဠဳန္ေစာ၊ အိုစမာဘင္လာဒင္........စတဲ့ သူေတြပါ ။ ေက်ာ္ၾကားတာခ်င္းေတာ့ တူတယ္ေလ၊ ေကာင္း+မေကာင္းသာ ကြာျခားသြားတာ။

လူတိုင္းလူတိုင္း ေအာင္ျမင္ခ်င္ၾကတယ္၊ ေက်ာ္ၾကားခ်င္ၾကတယ္၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈကို ရရွိဖို႔ေတာ့ လိုအပ္တာေပါ့။ ေအာင္ျမင္ဖို႔ အတြက္လည္း စာေတြ က်က္ရ မွတ္ရ ဖတ္ရ နားေထာင္ရ သင္ၾကားရ။
အားစိုက္ၿပီး လုပ္ကိုင္ရ ေျပာဆိုရ ႀကံစဥ္ရေပါ့ ။ ေအာင္ျမင္မႈကို မိေအာင္ လိုက္ဖမ္းေနၾကတယ္ ။

ေက်ာင္းသားေတြက စာေမးပြဲ ေအာင္ျမင္ခ်င္တယ္။ စီးပြားေရးသမားက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ ေအာင္ျမင္ခ်င္ တယ္။ အႏုပညာသမားက အႏုပညာေလာကမွာ ေအာင္ျမင္ခ်င္တယ္။ ဒါဟာ သဘာ၀ပါပဲ။ ၀ါသနာအရပဲျဖစ္ျဖစ္
အေျခအေနအရပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မိမိလုပ္တဲ့ ေျပာတဲ့ ႀကံစည္တဲ့ အရာမွန္သမွ်ကို ေအာင္ျမင္ခ်င္ၾကပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္က စာေရးတယ္၊ ကဗ်ာေရးတယ္၊ ပန္းခ်ီးဆြဲတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေအာင္ျမင္ခ်င္တာေပါ့။
အြန္လိုင္းမွာ ညီမတစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်က္တင္ထိုင္ စကားေျပာျဖစ္ၾကေတာ့ ``ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္ေနာ္၊ ခင္မင္ဖူးခဲ့ၾကတယ္ ဆိုတာကိုလည္း ေအာင္ျမင္ရင္ ေမ့မသြားနဲ႔´´တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ျမင္မႈကို ဆာေလာင္ ေနတာ အမွန္ပါ။ တစ္ခ်ဳိ႕က ေအာင္ျမင္မႈကို ျဖတ္လမ္း ေနာက္ေဖးေပါက္ကေနၿပီး ရွာၾကတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ့
ပုံမွန္ သြားရိုးသြားစဥ္အတိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းၿပီး ေအာင္ျမင္မႈကို အရယူခဲ့ၾကတယ္။

ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာေပေလာကမွာ ေအာင္ျမင္မႈကို ဘာနဲ႔ တိုင္းတာေနၾကသလဲ၊ ဘယ္လို ေပတံ၊ စနစ္
ေတြနဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈ+က်ရွံဳးမႈကို သတ္မွတ္ေနၾကသလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မသိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ လူသိမ်ားမႈ၊ စာေကာင္းေပမြန္ ေရးသားႏိုင္မႈ၊ ေငြေၾကးရရွိမႈစတဲ့ ဘယ္လိုစံ စနစ္ေတြနဲ႔ ပိုင္းျခားသတ္မွတ္ေနၾက
သလဲ။ တကယ္ မသိခဲ့တာပါ။

တစ္ခ်ဳိ႕က အေပ်ာ္ဖတ္ လူၿပိန္းႀကိဳက္ စာေပေတြ ေရးသားၿပီး။ တစ္ခ်ဳိ႕က ရာသီစာ ေပၚပင္စာေပေတြ ေရးသားၿပီး ေငြေၾကးမ်ားစြာ ရရွိခဲ့ၾကတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ့ စာေကာင္းေပေကာင္း ခန္႔ခန္႔သန္႔သန္႔ ေရးသားၿပီး
နာမည္သာရတယ္ ပိုက္ဆံမရျပန္ဘူး။ ေအာင္ျမင္မႈကို ေငြေၾကးနဲ႔ တိုင္းတာတဲ့သူကို ကၽြန္ေတာ္ ရြံတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခံယူခ်က္ကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေရးခ်င္တယ္၊ ခ်ေရးလိုက္တယ္၊ ၿပီးဆုံးသြား တယ္။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေအာင္ျမင္မႈပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီကဗ်ာဟာ တစ္စုံတစ္ေယာက္ရဲ႕
ႏွလုံးသားနဲ႔ တိုက္ဆိုင္ခ်င္မွ တိုက္ဆိုင္လိမ့္မယ္။ တစ္စုံတစ္ေယာက္ ခံစားမႈနဲ႔ ထပ္တူက်ခ်င္မွ က်မယ္။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေတာ့ ျဖစ္ထြန္းေအာင္ျမင္လာတာ အမွန္ပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၿပီးဆုံးေအာင္ ဖန္တည္းႏိုင္ျခင္းဟာ
ေအာင္ျမင္မႈပဲ။ (ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲလိုပဲ ျမင္တယ္)

ကိုယ့္ယုံၾကည္ရာကို ယုံၾကည္ခ်က္အတိုင္း အားစိုက္ လုပ္ကိုင္ ေျပာဆို ႀကံစည္ေနတဲ့ေန႔ ေအာင္ျမင္တဲ့ ျဖစ္ၿပီး။
ဘာမွ အားမစိုက္ပဲ ၿငိမ္သက္ေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒီေန႔ဟာ က်ဆုံးသြားတဲ့ေန႔ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ က်ဆုံးသြားတဲ့ေန႔။
ခင္ဗ်ား က်ဆုံးသြားတဲ့ေန႔ေပါ့။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆာေလာင္ေနၾကတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈ ေက်ာ္ၾကားမႈေတြဟာ ရရွိလာၿပီဆိုရင္ ေကာင္းတဲ့ဂုဏ္နဲ႔
ေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားမႈ ျဖစ္ဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။
ဆူးရင့္



Wednesday, January 28, 2009

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေႏြဦးရာသီ

ေႏြဦးရာသီမ်ားစြာကို ကၽြန္ေတာ္ အစီအစဥ္ မက်စြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးပါသည္။
ေလရူးမ်ားႏွင့္အတူ စိတ္ရူးလည္း ခဏခဏ ေပါက္ခဲ့ဖူးပါ၏။
ေလာကႀကီးသည္ ကိုယ္က်ဳိးတစ္ခုသာ လိုအပ္သည္ မဟုတ္ပါ။
အတၱ+ပရ မွ်တဖို႔ လႈပ္ရွားသင့္ပါ၏။။
တစ္ခ်ဳိ႕မွာ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာလွ်င္ ၿပီးေရာ့ ျဖစ္ေနၾကသည္။
ရွင္သန္မႈမွာ လူသားဆန္ဆန္ ေလကို ရွဴရွိဳက္ဖို႔ အတြက္။
ကမၻာေျမကို ေက်းဇူးဆပ္ဖို႔ အတြက္။
ရုပ္ ၀တၳဳေတြ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ေခတ္ႀကီးက ထြန္းကားလြန္းလွေပသည္။
စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ဆုတ္ယုတ္ယိုင္နဲ႔ ပါးလႊာေနသည္မွာ အမွန္ပင္ မဟုတ္ပါလား။
အူမ ေတာင့္-မွ သီလ ေစာင့္သည္ ဟူေသာ အသံမ်ား။
ကိုယ္က်င့္တရား ခုခံအား က်ဆင္းေနျခင္း၏ အေၾကာင္း ဇစ္ျမစ္။
အနာဂတ္တစ္ခုလုံး ကၽြန္ေတာ္တို႔ မေနထိုင္ႏိုင္ပါ။
ယေန႔ လူငယ္၊ ေနာင္၀ယ္ လူႀကီး။
ကေလးေတြ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ အသိ တံခါးမ်ားကို ဖြင့္ေပးဖို႔ တာ၀န္ရွိသည္။
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလုံးမွာ။
သင္ ေသသြားေသာ္....ကဗ်ာကို ရည္ရြယ္ခ်က္ မွန္ကန္စြာ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ေရးသားခဲ့ပါသည္။
တိုင္းျပည္၊ လူမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာ။
အေျခခံ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ လူ႔က်င့္၀တ္မ်ား။
အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ။
ကၽြန္ေတာ္ အားလုံးကို အမွန္ပင္ ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္ပါသည္။
လူဆိုသည္မွာ ဘ၀ကို ေနာက္ျပန္ဆြဲၾကည့္လိုက္တိုင္း ရိုးသားစြာ ၿပံဳးႏိုင္ ရယ္ႏိုင္ဖို႔ လို၏။
ေနထိုင္ျခင္း ဘ၀ဟူူသည္ ေရပြက္ပမာ ေပါက္လြယ္ ကြဲလြယ္ ျဖစ္သည္။
ပရဟိတ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေႏြဦးရာသီကို ျဖတ္သန္းပါမယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ ဇာတိေျမကို ျပန္ပါေတာ့မယ္။
ဘာလို႔ ရြာကို ျပန္ရပါလဲ။
ကၽြန္ေတာ္ ဘ၀မွာ ဆရာသမားဆိုတာ တကယ္ကို ေက်းဇူးႀကီးမားပါတယ္။
အခု ဆရာသမားက လွမ္းေခၚတယ္ေလ။
ေက်ာင္းေတြ ပိတ္လို႔ ကေလးေတြ အားလပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ
သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္အသိ တံခါးေတြ ဖြင့္ေပးဖို႔အတြက္
ေႏြရာသီ ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္း ဖြင့္မယ္တဲ့
အဲဒါေၾကာင့္၊ အဲဒါေၾကာင့္၊

ဆရာဆိုတာက
စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ တန္႔ဆည္ၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ျမရပ္ကြက္
ရပ္သာေက်ာင္းတိုက္မွာ သီတင္းသုံးေတာ္မူတဲ့
ဆရာေတာ္ပါ။

ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ကေလးတည္းက ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေကၽြးေမြးျပဳစု
ေစာင့္ေရွာက္မႈ ေမတၱာရိပ္ေအာက္မွာ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရပါတယ္။
အခု ဆရာေတာ္က ပရဟိတလုပ္ငန္းလုပ္ေတာ့မယ္
ကေလးေတြကို သင္ၾကားေပးမယ့္ အေျခခံယဥ္ေက်းမႈ စာအုပ္ေလး လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ကို ခို္င္းပါတယ္၊ စီစဥ္ေပးရတာေပါ့ ။
အခုလည္း အဲဒီ စာအုပ္ေလး ပုံႏွိပ္ဖို႔အတြက္ အလုပ္ရႈပ္ေနတာပါ။

မၾကာခင္ ေန႔ရက္ပို္င္း အတြင္း မွာ
ကၽြန္ေတာ္ စီစဥ္တဲ့
``ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းလိမၼာ´´
ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလး ၿပီးစီးပါေတာ့မယ္။

ဒါဟာ ငယ္ငယ္က စာေပေတြ သင္ၾကားေပးေတာ္မူတဲ့
ဆရာေတာ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေက်းဇူးဆပ္တာပါ
ဆရာ့ေက်းဇူးေတာ္ဟာ မ်ားစြာ အနႏၱဆိုေတာ့
ဆပ္လို႔ ကုန္မွာ မဟုတ္ပါဘူး ။

ျမဴတစ္မႈန္စာေလာက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေက်းဇူးဆပ္ခြင့္ ရတဲ့ အတြက္
ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသာပါတယ္၊ ၾကည္ႏူးပါတယ္။

စာအုပ္ေလး ၿပီးရင္ ဇာတိ တန္႔ဆည္ေျမကို ျပန္ပါမယ္
ဆရာ့ကို ရွိခိုးကန္ေတာ့ပါမယ္။
မိဘ၊ သားခ်င္း၊ ေဆြမ်ဳိးေတြဆီ ေရာက္တုန္း ေရာက္ခိုက္ ေနလိုက္ပါဦးမယ္။

တန္႔ဆည္မွာ အင္နာနက္ အသုံးျပဳလို႔ မရပါ။
ဆရာကို ၀ိုင္းကူၿပီး သင္ၾကားေပးပါမယ္။
ပဲႏႈတ္/ပဲေကာက္ရပါမယ္။
သစ္ခင္းစိုက္ရပါမယ္။
ဒီအခ်ိန္ဆို စပါးရိပ္လို႔ ၿပီးသြားၾကပါၿပီ။

ဆရာဆိုတာ အေကာင္းဆုံး ဥယ်ာဥ္မႈးပါ
ဆရာဆိုတာ အေကာင္းဆုံး ပဲ့ကိုင္ရွင္ပါ
ဆရာဆိုတာ အေကာင္းဆုံး လမ္းျပၾကယ္ပါ
ဆရာဆိုတာ အေကာင္းဆုံး ေပးဆပ္သူပါ
ဆရာဆိုတာ အေကာင္းဆုံး ေနမင္း လမင္းပါ။

စာအုပ္ေလး ျဖစ္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္
ဗုဒၶစာေပမ်ားကို ေရးသားေတာ္မူခဲ့ၾကတဲ့ ဆရာေတာ္မ်ား၊
စာေရးဆရာမ်ား၊ ဆရာေတာ္အား လွဴဒါန္းၾကတဲ့ အလွဴရွင္မ်ား၊

မ်က္ႏွာဖုံးနဲ႔ အတြင္း အျပင္ အဆင္မ်ားကို
ေမတၱာတရားသက္သက္နဲ႔ ကူညီေပးခဲ့တဲ့
လူေဇာ္သစ္၊ သႏၱာေက်ာ္ေမာင္(ပီကာ ဒီဇိုင္း မီဒီယာ )
၀ိုင္း၀န္းၿပီး ကြန္ပ်ဴတာ စာစီေပးၾကတဲ့
သူငယ္ခ်င္း ေမာင္မင္းစိုး(ေရႊနံ႔သာ)
သူငယ္ခ်င္း ေမာင္ေမာင္(မႏၱေလး)
သူငယ္ခ်င္း မိုးႏွင္းျဖဴတို႔ကို
အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ႏွလုံးသားတြင္ မွတ္တမ္းတင္ပါတယ္။ ။

ဆူးရင့္၊တန္႔ဆည္၊


Saturday, January 24, 2009

သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ညတစ္ည

သူငယ္ခ်င္း ေႏြမင္းသစ္ဆိုတဲ့သူက ႏိုင္ငံျခားကို ပညာသင္ သြားေတာ့မယ္။ ေနာက္ စစ္ကိုင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ ရန္ကုန္မွာ ဘြဲ႔လာယူၾကတာ။ ေႏြမင္းသစ္က လာေခၚလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ဆန္းၿမိဳ႕ကို လိုက္သြားပါတယ္။ ငယ္ငယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြကို ျပန္ေတြ႔ခြင့္ရလို႔ ၀မ္းသာမိတာ အရမ္းပဲ ဆိုပါေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆိုတာကလည္း ဆုံမိတာနဲ႔ ပါတီပြဲ က်င္းပၾကဖို႔ပဲ စိတ္ကူးေနၾကတာေလ။ အင္း ပါတီပြဲကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို စည္ကားပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ျငင္းၾက ၊ ခုန္ၾက။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အဆိုျပဳခ်က္ကို တစ္ေယာက္က ပယ္ခ်လိုက္။ ေနာက္တစ္ေယာက္က ျပန္ၿပီး ေျဖရွင္းခ်က္ထုတ္လိုက္ ၊ ျပန္ပယ္ခ်လိုက္၊ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒႆနတစ္ခ်ဳိ႕ကို နားေထာင္ေပးလိုက္နဲ႔ နံပါတ္တစ္ အစီအစဥ္ ၿပီးဆုံးသြားတယ္။

နံပါတ္ႏွစ္ အစီအစဥ္ကို ဘြဲ႔ယူလာၾကတဲ့ ေနမင္းထက္၊ ေမာင္သူ၊ ခ်စ္ၾကြယ္၊ သီဟ၊ ဥကၠာတို႔က က်င္းပၾကျပန္ေရာ့။ ေနရု ၊ ေႏြမင္းသစ္၊ ေမာင္သူ၊ စိုးထြန္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ႏွစ္ပြဲဆက္ေပါ့ ။ မွတ္သားစရာ စကားေလးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲ က်န္ေနရစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ေနရုႀကီး ေျပာတာကေတာ့ ``ေအး ငါက ရြာအတြက္၊ ရပ္ရြာ ေကာင္းစားဖို႔ အတြက္ဆိုရင္၊ လုပ္မွာပဲ´´တဲ့။ ေနမင္းထက္က ေနရုစကားကို ဘယ္လို ျပန္ၿပီး ေခ်ပလိုက္တယ္ ထင္လဲ၊ `` ေအး မင္းတို႔ လုပ္ႏိုင္ရင္ လုပ္ၾကစမ္း၊ ဒါေပမယ့္ ငါကေတာ့ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ သူ မေကာင္းဘူး၊ နည္းလမ္း မက်ဘူးဆိုရင္ ဘယ္သူ မ်က္ႏွာမွာ ငါေထာက္ေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ သုတ္မွာ ၊ တကယ္ သုတ္မွာ ´´ တဲ့။

`` ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲဖို႔ အတြက္ ဘာေတြလိုအပ္သလဲ ´´
`` မင္း စတင္ ေျပာင္းလဲေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ေန႔ စၿပီး ၊ ေမြးလာတဲ့ သူေတြ၊ ရွင္သန္ေနတဲ့ သူေတြ
အားလုံးကို သတ္ပစ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္ ´´
`` အဲဒီေလာက္ အထိ သတ္ပစ္ဖို႔ လိုအပ္လို႔လားကြာ ´´
``ျမန္မာ စိတ္ဓာတ္ကို မင္းလည္း သိတာပဲ ၊ မင္း လုပ္ပိုင္ခြင့္ ရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဆိုရင္
မင္းလည္း လုပ္မွာပဲ ။ စားမွာပဲ ၊ ၀ါး မွာပဲ၊ မင္းမွာလည္း သြားပါတယ္ေလ ´´
`` ထားပါေတာ့ ၊ တို႔ ျမန္မာေတြက ဥပမာ ေအကိုက္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ေတြၿပီဆိုပါ
ေတာ့ ၊ သူ ဘာေၾကာင့္ ေအအိုင္ဒီအက္ ျဖစ္တာလဲ ဆိုတာကိုပဲ ေလွ်ာက္အျပစ္ေျပာေနၾက
တာ။ ေရွ႕ဆက္ ဘာလုပ္သင့္တယ္ ၊ ဘယ္လို ေနထိုင္သင့္တယ္ ၊ ဆိုတာကို ေျပာျပဖုိ႔ အား
ေပးဖို႔ ဘယ္သူမွ စိတ္ကူးထဲ မထည့္ၾကဘူး ´´

ေနာက္ဆုံးေတာ့ အသံေတြက တစ္ေယာက္ တစ္ေပါက္ က်ယ္ေလာင္လာတာနဲ႔ မီးခလုပ္ကို မွိတ္ၿပီး အိပ္ၾကဖို႔ လုပ္လိုက္ရေတာ့တယ္ ။ ဒါေတာင္ အိပ္ယာထဲမွာ ျငင္းၾက ခုန္ၾကတုန္း ။ ျငင္းခုန္ျခင္းဟာ အမွန္တရားကို ျဖစ္ေပၚလာေစတယ္လို႔ ေျပာစကားကိုေတာ့ ၾကားဖူးမိတာပဲ ။
ဆူးရင့္
(၂၃၊ ၁ ၊ ၂၀၀၉)



Sunday, January 18, 2009

သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့ ခ်စ္သူေတြ














ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကို
ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ လက္ေဆာ့ၿပီး ရိုက္ေပးထားတဲ့ ပုံပါ ။
ခြင့္ျပဳတယ္ ခြင့္လႊတ္တယ္ ဗြီစီဒီ သီခ်င္းေခြကာဗာပုံကို သေဘာက်မိတာနဲ႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေမာ္ဒယ္လုပ္ခိုင္းၿပီး ရိုက္ျဖစ္သြားတာပါ ။
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကလည္း တကယ္ပဲ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့ ခ်စ္သူေတြ ဆိုပါေတာ့။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ နားလည္မႈ အျပည့္ရွိၾကတဲ့ ခ်စ္သူေတြပါ ။
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ခြင့္ျပဳတတ္ ၊ ခြင့္လႊတ္တဲ့ ခ်စ္သူေတြပါ ။
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ အခ်စ္ကလည္း ထူးဆန္းတယ္ဗ် ။ ေမာ္ဒယ္အျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္ေပးၾကတဲ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေက်းဇူးတင္မိတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ ။
ဆူးရင့္

ကမၻာ့ အတိုဆုံး အခ်စ္၀တၳဳတို

ဆတ္ဆတ္လူး ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ရယ္
ပင္လယ္ကဗီြးပင္ အုပ္အုပ္ေလး တစ္ပင္ရယ္
ထီးေလး တစ္လက္ရယ္
နာရီပ်က္ တစ္လုံးရယ္
( ၿပီးပါၿပီ)

ဆူးရင့္
မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဖတ္ရွဳၿပီးေနာက္ မန္႔မန္႔ ေပးခဲ့ၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံ ပန္ၾကားအပ္ပါတယ္ ။

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails