ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ခြင့္မရွိတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

စိတ္ကို ရိုက္ႏွက္ၿပီး အမိန္႔ေပးလို႔ရရင္
ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းမလဲ ။
ခုေတာ့
ဖိတ္ဖိတ္စင္ေအာင္ အရိုင္းအစိုင္းဆန္ေနခဲ့
တမင္ေႏွာက္ယွက္သလိုမ်ား ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီလား
ၿပီးခဲ့တဲ့ ကိစၥေတြရဲ႕ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုပါ ။

အခ်စ္နဲ႔ နာဂစ္ဆိုတာ တကယ့္သဘာ၀တရားေတြလား
အလိုမတူ ျဖစ္ျဖစ္လာတဲ့ သဘာ၀ကို မုန္းတယ္
ႏွလုံးသားရွိသူ တစ္ေယာက္က အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတာ
မထူးဆန္းခဲ့ေပမယ့္
ခူးခြင့္မရွိမွန္း မသိတဲ့အသိက ပိုၿပီးေ၀၀ါးခဲ့
ဘာကိုမွ မေမွ်ာ္လင့္ရဲေလာက္ေအာင္
ဘ၀က ခမ္းနားတယ္ ။

တစ္ဖက္ကလည္း သိမ္ေမြ႕လြန္း ႏူးညံ့လြန္း
ခ်စ္သူကို ရင္ေကာ့ၿပီး ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ဇာတ္သိမ္းခန္းမွာ
အာဒံနဲ႔ ဧ၀အေၾကာင္း မေျပာၾကဖို႔
ေတာင္းပန္ပါရေစ ။

အားလုံးကို စြန္႔လႊတ္ရရင္ေတာင္
သတိရျခင္းကို ငါပိုင္တယ္
ကိုဘုန္းရဲ႕ စကားတစ္လုံးနဲ႔ပဲ
စိတ္ကို ႀကိဳးခ်ည္ထားရ ။

လိပ္ျပာသန္႔ဖို႔ က်င့္စဥ္တစ္ခုအတြက္
ေရွ႕ႏွစ္ရြယ္စာ ရင့္က်က္ၿပီး
စိတ္ကို အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ ရိုက္ႏွက္ရေတာ့မယ္ ။

တစ္ဖက္က ညီမေလးရဲ႕
အစစအရာရာအတြက္
အစ အဆုံး ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တဲ့ ေလးနက္မႈနဲ႔
တစ္ဖက္က ညီမေလးရဲ႕
အခက္အခဲ တစ္စုံတစ္ရာအတြက္
ေျဖရွင္းခ်က္ ေပးခ်င္ခဲ့တဲ့ ယုံၾကည္မႈနဲ႔
အစိမ္းေရာင္မပါတဲ့ မီးပြိဳင္ပ်က္တစ္ခုမွာ
ညီမေလးနဲ႔အတူ ရပ္တန္႔ တိတ္ဆိတ္ခဲ့ပါၿပီ ။

သိမ္ေမြ႔လြန္း ႏူးညံ့လြန္းတဲ့ ညီမေလးဆိုတာ
ဘယ္ေတာ့မွ ဖတ္ခြင့္ရမွာ မဟုတ္တဲ့
ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါ ။
ကၽြန္ေတာ္က ခ်စ္ၿပီး
ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္မခ်စ္တဲ့
မင္းသမီးေလး တစ္ပါးလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။
ဆူးရင့္၊တန္႔ဆည္၊

(လာမယ္ေျပာလို႔ ေစာင့္ေနခဲ့ေပမယ့္ မိုးတိမ္အတုေနာက္ကြယ္မွာ
တိတ္တိတ္ေလး ပုန္းေအာင္းေနတတ္တဲ့ တစ္စုံတစ္ေယာက္သို႔ )

အက္ေဆး အသစ္စက္မ်ား တင္ပါမယ္

ကၽြန္ေတာ္ ေရးသားထားတဲ့
(၁) စိတ္ေလာင္ရွဳေမွ်ာ္ခင္း
(၂) လူအ တစ္ေယာက္ရဲ႕ တယ္လီပသီ
အက္ေဆးႏွစ္ပုဒ္ကို ဘေလာ့ခ်စ္သူမ်ားအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားေနပါတယ္ ။
အားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။ ။

ဆူးရင့္

ခင္မ်ားတို႔လို ဆုံးရွဳံးမႈကို သုံးေဆာင္ခဲ့တယ္

အဖြားတစ္ေယာက္ အသည္းအသန္ က်န္းမာေရးမေကာင္းျဖစ္လို႔ ဖုန္းဆက္ေခၚတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ဇာတိျဖစ္တဲ့
အညာက တန္႔ဆည္ၿမိဳ႕ကို ျပန္သြားခဲ့ရပါတယ္ ။ အညာေဒသရဲ႕ ေဆာင္းရာသီဆိုေတာ့ ခ်မ္းလိုက္ ေအးလိုက္တာလဲ လြန္ပါေရာ ။
ရန္ကုန္က ေဆာင္းရာသီနဲ႔ေတာ့ တျခားစီပါပဲ ။သိပ္ၿပီး အေအးလြန္းတဲ့ ရန္ကုန္ေဆာင္းကို
ျဖတ္သန္းရတာ လြယ္ကူသေလာက္ အညာေဒသက ေႏြနဲ႔ေဆာင္းမွာ လူႀကီးနဲ႔ ကေလးငယ္ေလးေတြ အမ်ား ဆုံး ေသဆုံးတတ္ၾကလို႔ မသက္သာလွပါဘူး ။ျပင္းထန္ဆိုးရြားလြန္းပါတယ္ ။
အညာမွာ ေနၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ကို လြမ္းေနခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ကို တစ္လြမ္းလြမ္း ျဖစ္ေနခဲ့ တာပါ ။ ညေနခင္းေရာက္တိုင္း အလြမ္းက ဒီဂရီ ျမင့္ျမင့္လာေတာ့ ခက္တာေပါ့ ။ အင္တာနက္မွာ ခ်က္တင္ ထိုင္ ၊၀က္ဆိုက္ၾကည့္ၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ရွဳံးနိမ့္ခဲ့တဲ့
အျဖဴေရာင္ဆိပ္ကမ္းေလးကို လြမ္းေနမိတယ္ ။အညာေျမ တန္႔ဆည္မွာဆိုေတာ့ အင္တာနက္ဆိုင္ဆိုလို႔တစ္ဆိုင္မွကို မရွိတာပါ ။
တစ္ခ်ဳိ႕အင္တာနက္ဆိုတာကို မၾကားဖူးၾကေသးပါဘူး ။ အလြမ္းေၾကာင့္ ခက္ေနခဲ့တယ္ ။ ဒါနဲ႔ ညခင္းမွာ ႀကံရာမရ ေစာင္ကိုၿခံဳၿပီး
ဖေယာင္းမီးအလင္းနဲ႔ ထိုင္ေရးလိုက္တာ ေဟာဒီ ခင္မ်ားတို႔လို ဆုံးရွဳံးမႈကိုသုံးေဆာင္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ထြက္လာေတာ့တာပဲ ။ ေမာ္ဒန္ ၊ ပို႔စ္ေမာ္ဒန္ ၊ဘာသာစကားကဗ်ာ ၊ အဲဒီသုံးမ်ဳိးထဲကအလြတ္ ျဖစ္ရင္ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္ ။အခု ရက္ပိုင္းအတြင္း ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲ
ဒီလို ကဗ်ာမ်ဳိးေတြပဲ ေျပးေျပး၀င္လာေနတယ္ ။ ဒါလည္း ခက္တာပဲ ။ ေသလိုက္ပါေတာ့ ။ ။



ခင္မ်ားတို႔လို ဆုံးရွံဳးမႈကို သုံးေဆာင္ခဲ့တယ္


(၁) ကမ္းျဖဴေရာင္ အနားေလးဆီ
အလြမ္းေရာက္ ေနသင့္ ညတိုင္း
ေသးမျပႏိုင္တဲ့ ၿမိဳ႕ဆန္
ေခတ္ ေခတ္မွာ တစ္
စိတ္အီးလိုင္းက ေမးလ္နဲ႕ အြန္ပို႔
ႏွင္းျဖဴရယ္ လြမ္းမိုးလိုက္တာ
ရွဳံးရင္း အရာရာ နိမ့္
ခိုက္တုန္ကို ခိုက္လို႔ ။

(၂)ဆီေရာင္ကမ္း အနားျဖဴေလး
အသင့္ေရာက္ ညေနတိုင္း လြမ္း
ၿမိဳ႕မျပႏိုင္တဲ့ ဆန္ေသး
ေခတ္မွာ ေခတ္တစ္
အီးလိုင္းက စိတ္နဲ႔အြန္ေမးလ္ပို႔
မိုးလြမ္းႏွင္းရယ္ ျဖဴလိုက္တာ
နိမ့္ရင္း အရာရာရွဳံး
တုန္ခိုက္ကို ခိုက္လို႔ ။

(၃)နားကမ္းေလး အျဖဴေရာင္ဆီ
ည အလြမ္းေန သင့္ေရာက္တိုင္း
ဆန္ မျပႏိုင္ေသးတဲ့ ၿမိဳ႕
မွာ ေခတ္တစ္ေခတ္
ေမးလ္စိတ္က အြန္လိုင္းနဲ႔ အီးပို႔
ရယ္တာ လြမ္းလိုက္ မိုးႏွင္းျဖဴ
အရွဳံး အနိမ့္ ရင္းရာ
တုန္လို႔ကို ခိုက္ခိုက္ ။

(၄) အျဖဴေရာင္ ကမ္းနားေလးဆီ
ညေနေရာက္တိုင္း အလြမ္းသင့္
ၿမိဳ႕ျပ မဆန္ႏိုင္ေသးတဲ့
ေခတ္တစ္ေခတ္မွာ
အြန္လိုင္းက စိတ္နဲ႔ အီးေမးလ္ပို႔
လြမ္းလိုက္တာ မိုးႏွင္းျဖဴရယ္
အရာရာ ရွဳံနိမ့္ရင္း
ခိုက္ခိုက္ကို တုန္လို႔ ။ ။

ဆူးရင့္ ၊တန္႔ဆည္ ၊

စကားလုံးမ်ားနဲ႔ မူးယစ္ျခင္း

သလိုဆို ဆက္ရက္/အ ဆက္တိုက္ ကရက္

တစ္ခုကင္း အျပင္တည္တဲ့အမႈ ဘ၀ျပဳရပ္

စဆုံး နဲ႔အ နဲ႔အ ေမွာင္တစ္ေမွာင္ကုန္ေန

ပက္လက္ လုံးတုံး ။

ဆိုသလို ရက္ဆက္ ရက္ဆက္ အကတိုက္

တစ္ရပ္ကင္းတ့ဲ အတည္ဘ၀ အခုျပဳျပင္

ေမွာင္စ ေမွာင္ဆုံး ေနတစ္ေနနဲ႔ အကုန္အ

ပက္လက္ တုံးလုံး ။

ရက္ကဆို ရက္/အ/သလို ဆက္ဆက္တိုက္
ျပဳအ ျပင္အ ၀ကင္းတဲ့ တစ္ဘတည္မႈ ခုရပ္
အေမွာင္ေန ကုန္တစ္စနဲ႔ အေမွာင္ဆုံးနဲ႔
ပက္လုံး လက္တုံး ။

ရက္ဆက္ဆိုသလို အရက္က ဆက္တိုက္

အျပဳအျပင္ကင္းတ့ဲ ဘ၀ရပ္တည္မႈ တစ္ခု

တစ္ေနကုန္ အေမွာင္နဲ႔စ အေမွာင္နဲ႔ဆုံး

တုံးလုံး ပက္လက္ ။

ဆူးရင့္၊တန္႔ဆည္၊

ထပ္ဆင့္ထပ္ဆင့္ ထပ္ထပ္ဆင့္

က/ရျခင္း ခြဲခြာ<5>

စိုင္ေသေတြ တိမ္ဆုံးသြား<6>

ေကာင္းကင္အလင္း လဲ့လဲ့မွာ<7>

အလြမ္းနဲ႔ ခမ္းနားခဲ့ပါတယ္<8>

ခြာရျခင္းက ခြဲ<5>
သြားေတြ တိမ္ေသ စိုင္ဆုံး<6>

အကင္ေကာင္းမွာ လဲ့လဲ့လင္း<7>

ခမ္းပါတယ္ အလြမ္းနဲ႔ နားခဲ့<8>

ခြဲျခင္းက ခြာရ(၅)

သြားစိုင္ေတြ တိမ္ဆုံးေသ(၆)

အလင္းလဲ့မွာ ေကာင္းကင္လဲ့(၇)

အပါနဲ႔ခမ္း နားခဲ့ လြမ္းတယ္(၈)

ခြဲခြာရျခင္းက(၅)

တိမ္စိုင္ေတြ ေသဆုံးသြား(၆)

အလင္းလဲ့လဲ့ ေကာင္းကင္မွာ(၇)

အလြမ္းနဲ႔ ခမ္းနားခဲ့ပါတယ္(၈)

(ဘယ္လို ကဗ်ာအမ်ဳိးအစားမွန္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါဘူး ။ ကဗ်ာေဘဒကို စမ္းသပ္ခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔ ထုတ္လုပ္ၾကည့္လိုက္တာပါ ။ စကားလုံးေတြကို ကစားၾကည့္တာပါ ။ (၅ ၊ ၆ ၊ ၇ ၊ ဂ ) မွာ ပါ၀င္တဲ့ စကားလုံးေတြဟာ စာပိုဒ္နဲ႔ အဓိပၸာယ္သာ ကြဲကြာ ျခားနားသြားေပမယ့္ ။ စကားလုံးေတြကေတာ့ ဒါေတြခ်ည္းပါပဲ ။ ဒီလိုကဗ်ာမ်ဳိး အရင္က ခင္မ်ား ဖတ္ခဲ့ဖူးပါသလား ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာျပပါ ။ ေဇယ်ာလင္းရဲ႕ ကဗ်ာေတြနဲ႔ေတာ့ ခပ္ဆင္ဆင္ တူေနလိမ့္မယ္ ။ သူ႔ကဗ်ာေတြက ဒီအတိုင္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္သိေနပါတယ္ )

ဆူးရင့္ ၊တန္႔ဆည္၊